10 Kasım şiirleri yeni 2019! Okul öncesi 1.2. sınıf kısa uzun! 10 Kasım ile ilgili şiirler listesi

MUstafa Kemal'ler Tükenmez Şiiri (Halim Yagcıoglu)

Tükenir elbet gökte yıldız, denizde kum tükenir

Bu vatan bu topraklar cömert

Kutsal bir ateşim ki ben sönmez

İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

Ben de etten kemiktendim elbet

Ben de bir gün geçecektim elbet

İki Mustafa Kemal var iyi bilin

Ben işte o ikincisi sonsuzlukta

Ruh gibi bir şey görünmez

İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

Hep kardeşliğe bolluğa giden yolda

Bilimin yapıcılığın aydınlığında

Güzel düşünceler soyut fikirlerde ben

Evrensel yepyeni buluşlarda

Geriliği kovmuşum ben dönmez

İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

Başın mı dertte beni hatırla

Duy beni en sıkıldığın an

Baştan sona herşeyiyle bu vatan

Sakın ağlamasın Kasım'larda Fatih'ler Kanunî'ler ölmez

İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

10 Kasım Şiirleri 5 Kıtalık

Atatürk Şiiri (N. Ulvi Akgün)

Sen Atatürk'ü tanımazsın çocuğum

Ne insandı O, ne insandı.

İzmir'e gelişini görseydin.

Ne şanlıydı O, ne şanlıydı.

Benzerdi sana, bana

Bizim gibiydi eli, ayağı

Ama bir yol baksaydın yüzüne.

İçin sevgisiyle dolardı.

Vapura biniyorsak dilediğimizde,

Sokakta geziyorsak hür,

İyi bak dört yana,

Atatürk'ün aklı görünür.

Arı Türkçe konuşuyorsak,

Türkçe düşünüyorsak bugün,

Her işimizde O'nun gücü.

Büyük öğretmeni Türk'ün.

Halkımızın arasında, halktan,

Davul vurur dengi dengine.

Dünya rastlamış mıdır?

Atatürk'ün dengine.

Bir Tutkudur Mustafa Kemal Şiiri (Y. Doğan Ergeneli)

Bir Tutkudur Mustafa Kemal;

Nice sevdalara değişilmeyen.

Yitirilmiş Kasımlarda açan umuttur,

Bir baştır, vazgeçilmeyen...

Bir Türküdür Mustafa Kemal;

Suskun ağızlarda söyleşir, durur.

Çaltıburnu'nda gözetir denizi.

Köroğlu'nda bağdaş kurup oturur...

Bir İnançtır Mustafa Kemal;

Yurdun dört yönünde, bir çağdır yaşayan.

Sarmış kollarıyla, çepçevre ulusu.

Sakarya boylarından Akdeniz'e taşıyan...

Bir Anlamdır Mustafa Kemal;

Belkahve'den dürbünüyle seyrediyor İzmir'i.

Özgürlük diyor, al atının üstünde,

Kırıyor kılıcıyla, tutsak eden zinciri...

Bir Bayraktır Mustafa Kemal;

Çekilmiş kalelere, rüzgârda dalgalanan.

Bozkırın bağrında yol alan kağnılara,

Işık tutan, güç veren, yol bulan...

10 Kasım Şiiri

Sensiz 10 Kasım da, nasıl güleyim

Ah çeker ağlarım, dertli yüreğim

Albayrak yarıda, durur direğim

Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

Hazan geldi Atam, çiçekler soldu

Her gün şehit geldi, millet kahroldu

Şehit anaları saçların yoldu

Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

Güneşler tutuldu, ayda karardı

Ağladı ulusun bahtı karardı

10 Kasımda ulus sana ağladı

Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

Ordular ilk hedef, Akdeniz dedin

Savaşın sonunda zafere erdin

Sana yas tutuyor, şimdi milletin

Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

Gündüz güneş idin, gecede aydın

Bütün devrimleri ülkeye yaydın

On kasım da aramızdan ayrıldın

Ulusun sensiz, gülmüyor Atam.

Atamın Öldüğü Gün Şiiri (Kasım Kaplan)

Atamın öldüğü gün,

Bir başkaydı bulutlar.

Genç ihtiyar hep üzgün,

Tükenmişti umutlar.

Masmavi Karadeniz,

Hırçındı, kabarmıştı.

Daha sabah, gök, deniz,

Sanki de kararmıştı.

Bıraktı ardı sıra,

Milyonlarca evladı.

Bütün yürekler yara,

Gözlerde kan ağladı.

Kuşlar bir başka uçtu,

O sabah gökyüzünde.

Güller ise bir hoştu,

Hüzün vardı yüzünde.

Gitti Atam o gidiş,

Dönmedi artık geri.

Başladı son diriliş,

Kaldı büyük eseri.

10 Kasım Şiirleri Uzun 6-7 Kıtalık

Öğretmen Atatürk Şiiri (İ. Zeki Burdurlu)

Yine derse giriyorsun Samsun kapısından

Selâmlıyor, seviyor tek öğretmenini

İl il, köy köy, can can

Tüm Anavatan.

Hemen başlıyor mutlu ders

Erzurum'dan

Sonra derinleşiyor volkan-öğütle

Sivas'taki son oturumdan.

Bütün memleket tek sınıf

Bir yön bayrak, bir yön tan

Öyle bir ödev veriyorsun ki öğretmenim

Süngü-kalemle başlıyoruz Afyon'dan.

Sınıfımız her an kutlu bir savaş

Öğretiyor, eğitiyorsun Ankara'dan

Hep birden söylüyoruz özgürlük türkümüzü

Vatanın uzaklıkları kalkıyor da aradan.

Mavi gözlerin hep barış barış

Mavi yüceliğin hep duman duman

Öyle alev alev bir ders ki

Yanıyor, yanması gerektiğinde her düşman.

Anlatış tadı, kıvam kıvam öz

Son bölüm: İlk hedef, Dumlupınar'dan

Kocatepe, yalnız coğrafya değil

Dağ dağ ateş yağdırıyorsun her damla kandan

Öpüyorsun hepimizi göz göz

Şehitler birinci geldikçe hep destan destan.

Yağmurlaşıyoruz er er Akdeniz'e

Ektiklerini biçiyorsun İzmir yollarından

Bir özgür meyva doğuyor Türklüğümüze

Tattırıyorsun utku yemişi utku dallarından.

Öğrenmeye son yok

Cumhuriyet, bir ders aynı konudan

Öğrendikçe özleşiyoruz da hep geçiyoruz

Senin yarattığın vatan-kanıdan.

Anlatıyorsun açık ve seçik

Yıkılıyor her gölge fikir-kurşundan

Dövüyorsun her yüreği örsünde devrimlerin

Tümleniyor her eksik, yaratan vuruşundan.

Yaşatarak öğretmek senin elinde

Sonsuz ders, tek hayat, bize bayraktan

Seni özledikçe bellemek güzel

Fikir-toprak oldu vatan, gerçek topraktan.

Sor bize her şeyi, konuşsun her öz

Başlayı versin en zor imtihan

Özgürlük güneşin ilk cevap, inan

Ey vatan-sınıfta ey Ata-vatan!