'Ve Allah kadını yarattı'

HT CUMARTESİ/ ALİ ESAD GÖKSEL

Yer gök, bila istisna, herkes “malum mevzuyu” konuşuyor... “Eşit miyiz, değil mi?” Beyanı duymayan kalmadı: “Kadın ve erkek eşit değildir!” Konu ile ilgili kim ne düşünür bilemem. Pek umurumda da değil. Baştan şunu söylemeliyim: “Aynı fikirdeyim”... Ben kendi adıma şundan eminim: Kadın ve erkek elbette eşit değiller, çünkü kadınlar erkeklerden daha üstün... Epey zamandır zorlandığım bir konu... Sıkıntıdan Cape Town’da kurtuldum. Aman yanlış anlaşılmasın; kadınların üstünlüğünü göreli çok zaman oldu ama bazen bildiğiniz, emin olduğunuz bir şeyi dile getirmek de zaman alır ya; işte bu da onlardan. Neden mi? Çünkü mahalle baskısı çok ama çok büyük! Haydi gelin, o hikâyeyi baştan sunalım. Şu “hakikate erme” sahnesini, dekorunu, her bir şeyini sizlerle paylaşalım. Yine kadınlardan öğrendiğim bir şey; istediğinizi çok istiyorsanız, içten istiyorsanız oluyormuş! Benim Volvo Ocean Race hikâyesi de bu hesap... Kıdemli bir yelken meraklısı olarak kafayı takmış durumdayım. Yelken yarışlarına ısınmak istiyorum. Bu nasıl olur? Okuyarak, izleyerek ve katılarak... Söylemesi ayıptır, halen ikinci aşamadayım. Ama ölçeğim öyle masum cinsten değil... Asırbaşından kalma, şiir dolu yelkenlilerin yarışlarını neredeyse içinden seyrettim. Panerai’nin muhtelif denizlerdeki kupalarının hiçbirini kaçırmadım. Ve hedefi büyüttüm: America’s Cup ve Volvo Ocean Race. Tanıdığım hatırı sayılır yelkencileri gözden geçirdim. Ve bir zaman oluyor, Rahmi Bey’e açıldım, “Volvo Ocean Race’e katılmak istiyorum” diye. Beni sever, terslemedi. Sordu, “Teknede ne yapacaksın?” Aslını isterseniz konuşmayı noktalamam icap ederdi. “Ne olursa” diye geveledim. Durdu. Ve şefkatle noktaladı: “Yarış okyanuslarda, biliyorsun çetindir!” Pes etmeyi sevmem. Tekneyemürettebata almayacaklarını anlamıştım... Ama kıyı kenar ve deniz de var. Kim tutar beni? Son iki senedir gözüme kestirdiklerimi listeledim. Ve nihayet Volvo İsveç’ten J.Reutergardh’ı yakaladım. Kendisi mühim bir makamda olup bana “Bakarız” deyiverdi... Nasılsa, haline bırakıvermişim. Epey zaman geçti. Karışık bir cuma günü Berna Ylafem aradı, “Cape Town’a gidiyoruz” dedi: “Volvo Okyanuslar Yarışı’na”... Şükür duamı yine Berna kesmesin mi, sessizliği hat kesildi sanmış. Programımda ne var ve ne yoksa temizledim