Bebekler neden sürekli tavana bakar?

2 ayını tamamladıktan sonra görsel koordinasyonları gelişen bebek hareket eden nesneleri takip edebilecek duruma gelir. Göz ve kol koordinasyonları artık geliştiğinden hareket eden bir nesneye vurabilir. Yine bu dönemde bir bebek hareket eden bir nesneye odaklanıp takip edemiyorsa bir çocuk doktoruna götürülmesi gerekebilir.

5 ila 8 aylık dönemde bebeklerin derinlik algısı gelişir ve artık bir nesneyle arasındaki mesafeyi algılayabilir. Nesnelerin ne kadar uzakta olduğunu algılama becerisi nesnelere ulaşma konusunda daha iyi olmalarını sağlayacaktır. Ayrıca bir yetişkininki kadar hassas olmasa da, genellikle 5 aylık bebeklerin iyi bir renk algısına sahip olduğu düşünülür. Bu dönemde bebeklerin ilgi odağı cansız nesnelerden insanlara doğru kayabilir.

9 ila 12 aylık bebekler artık mesafeleri çok daha iyi değerlendirebilir. Yaklaşık 3-5 metreye kadar görebilir ve kişileri tanıyabilir. Genellikle 10 aylıkken nesneleri elleri arasında tutabilecek seviyede değerlendirebilir ve kavrama, fırlatma gibi eylemleri yapabilir.

Bebeklerin görme gelişimine değindiğimize göre bebeklerin neden tavan gibi belirli nesnelere daha uzun süre baktığını anlayabilmek daha kolay olacaktır.

Yeni doğan bebekler iyi gelişmiş görme becerilerine sahip olmadığı için; tavan, tavan vantilatörleri, ışık, hareket veya kontrast içeren şeylere ilgi duymaları oldukça normaldir. Görme becerileri bahsettiğimiz gibi zamanla geliştiğinden hızla gelişmekte olan beyinlerini uyarmak için bazı duyusal deneyimlere ihtiyaç duyarlar. Hareket eden veya yüksek kontrasta sahip nesneler daha yoğun bir uyarıma sebep olabilir.

Dolayısıyla bebeklerin tavan veya ışıklara odaklanıp sürekli olarak bu yerlere bakması durumu endişe edilecek bir durum söz konusu değildir. Aksine bu odaklanmalar bebeğin görsek yeteneğinin ve gelişimin doğal bir parçası olduğundan gayet olağan ve faydalı olduğunu söyleyebiliriz. Ayrıca sırtüstü yatan bir bebek için tavan, tavan dokusu, gölge veya ışıklara gözlerini sabitlemek büyüleyici olduğu kadar da kolaydır.

Bebekler belirli nesneler dışında keskin kontrastlara da büyük bir ilgi duyar. Örneğin pencereden dışarı bakmak yerine pencerenin çerçeveyle, ışığın karanlıkla buluştuğu noktaya bakmak çok daha ilgi çekici olabilir. Benzer şekilde duvarla masanın kenarının buluştuğu yüzey gibi zıt iki renk de onlar için büyüleyici olabilir.

Bazense bebeklerin nesneler dışında bir süreliğine boşluğa daldığı gözlemlenebilir. Bu, yetişkinlerin yorucu bir günün ardından biraz dinlenmeye çekilmesi gibidir. Yeni doğmuş bir bebek için gördüğü her şey beyninde bağlantılar kurmasına sebep olur. Onun için her şey yenidir ve öğrenmeye katkı sağlar. Zaten bu yüzden yetişkinlerin her an dikkat vermedikleri ışık gibi ufak detayları fark ediyorlar. Bazen bu duyusal aşırı yüklenmeler bebek için yorucu olabilir ve bundan kurtulmak için bir süre boşluğa bakabilirler.

Bebeğin tüm bu dikkatleri gelişiminin doğal bir parçası olsa da bunları hangi dönemde gerçekleştirdikleri de önemlidir. Örneğin 4 aydan ufak bir bebeğin tavana bakması gayet normal olabilirken daha büyük bebekler için normal olmayabilir. Çocukların bu dönemden itibaren görme becerisi gelişeceğinden ebeveynlerinin yüzüne odaklanabilmeleri ve dikkatlerini cansız nesnelerden insanlara çevirmeleri beklenir. Eğer bebek bu davranışları sergilemiyorsa bir çocuk doktoruyla görüşmek gerekebilir.