Bilbao'dan Biarritz'e...

Pireneler'in batı uzantısında, Kuzey İspanya ile Güneybatı Fransa'nın arasında bir güzergâhtan bahsediyorum. Bilbao'dan çıkıp en güzel Bask şehirlerinden San Sebastian, sonra Güneybatı Fransa'daki küçük ama güzel şehirlerden St. Jean de Luz ve sıcakkanlı şık Biarritz'de son finiş...

Yaklaşık 150 kilometrelik bu yol arada küçük balıkçı kasabaları, dağ köyleri ve kıyı şehirlerini içine aldığınızda, nereden baksanız 500 kilometrelik bir yolculuk. Bu yolculuğun en önemli kurallarından biri, otobanlardan ziyade kıyı şeritlerini, dağ yollarını tercih etmekti.

İspanya tarafında bizim "tapas" diye bildiğimiz ancak Baskların ısrarla "pintxos" (Pinços) diye adlandırdıkları ünlü atıştırmalıkları tatmak, Baskların yaban eriği aromalı likörü Patxaran'ı (Paçaran) içmek ya da çok düşük alkollü Cider'i yudumlamak, Rioja bölgesi şaraplarını almak; Fransa tarafında Fransız peynirlerini, Bayonne jambonlarını, St. Jean de Luz ve Biarritz balık lokantalarında levrek ve hamsi yemek, (hamsi demişken, Biarritz ve çevresi pek çok bakımdan bizim Karadeniz kıyılarıyla benzeşir) ve Fransızlar'ın rakısı pastis içmek, Bretonlu kadın balıkçılardan balık almak... Hepsi bir kaç güne sığdırabileceğiniz bu rotada mümkün.

İSPANYA TARAFI

Bilbao, 1 milyonluk nüfusuyla Bask bölgesinin en büyük şehirlerinden. Burası özellikle sıradışı tasarımıyla adını sık duyduğumuz Guggenheim Müzesi'yle biliniyor. Mimar Frank Gehry'nin tasarlarken Bask bölgesi sanatçıları ve sanat eserlerinden ilham aldığı bu müzeyi ziyaret etmeden olmaz. Şu sıralar çok da güzel bir sergiyle gündemde Guggenheim. "L'art en guerre" adlı sergi, 1938-1947 arası, yani savaş dönemi eserlerinden oluşuyor. Picasso'dan Dubuffet'ye kadar pek çok ünlü sanatçının eseri sergileniyor. Özellikle Picasso'nun savaş dönemi boyunca modeli ve partneri olan Dora Maar'ı kendi stiliyle resmettiği "Koltukta Oturan Kadın" adlı çalışması çok ilgi görüyor.

Kısa bir şehir turundan sonra benim kısaca "Bask güzeli" diye adlandırdığım San Sebastian'a geçme zamanı geliyor. Yaklaşık 100 kilometrelik, ağırlıklı olarak dağ yollarında süren bir yolculuktan sonra karşımıza çıkan iki dağın arasındaki vadiye konumlanmış küçük Bask şehri, sakin ve uzun plajları, film festivali, Urgull Tepesi ve Michelin yıldızlı restoranlarıyla ünlü. Şansıma Maria Cristiana Oteli'ndeki odam San Sebastian Film Festivali'nin yapıldığı Kursaal Kongre Sarayı'na bakıyor. Urumea Nehri'nin Biskay Körfezi'ne döküldüğü yerdeyim. Hemen sağımda Zurriola Plajı, solumdaki burnun arkasında İstiridye Plajı ve ünlü Urgull Tepesi var. Arada eski şehrin bulunduğu dar sokaklarda ise Michelin yıldızlı restoranlar ve pintxos restoranları... Uzun bir gece oluyor; ilk pintxoslara Patxaran ve yörenin beyaz şarabı Txacoli eşlik ediyor. Gece Victoria Eugenia Tiyatrosu'nun girişindeki Victoria Café'de son buluyor. Ertesi gün ise sörf plajında güneşin ilk ışıklarıyla bir San Sebastian keşfi var. Plaj günün ilk saatleri olmasına karşın kalabalık sayılır. Sörf yapanlar, koşanlar, köpeklerini gezdirenler... Ardından sörf plajının en güzel mekânlarından Salt'ta espresso keyfi. Ve yine uzun yürüyüşler.

FRANSA TARAFI

Kıvrımlı, kimi zaman okyanus manzaralı, kimi zaman da çayırların, atların, ineklerin, tarlaların içinden geçen yolda 20 km devam ediyoruz. Bu kez Fransa'nın en batı kıyısında Biskay Körfezi'ndeki Hondarribia kıyı kasabasındayız. Körfeze demirlemiş irili ufaklı tekneler göz alıcı. Tepedeki deniz fenerine çıkıp bölgeyi kuş bakışı seyrederken birer San Miguel birası içiyoruz. Ardından yol boyunca gördüğüm en etkili yapılardan, eski şehrin içindeki Parador Oteli'ni ziyaret ediyoruz. 14. yüzyıldan kalma kale, Fransa Kralı V. Charles tarafından yaptırılmış. Göz kamaştırıcı bir otel... Daha sonra otelin terasından Bidasoa Nehri'ni izliyoruz ve başka bir duraklama noktamız olan Hendaye'ye doğru yol alıyoruz. Sonra ver elini St. Jean de Luz...

Buranın adını arkadaşlarımdan duymuştum. Mutlaka görmelisin diyordu kime sorsam. Küçük limanı geçip meydana geldiğimizde henüz sabah saatleri olmasına karşın bütün kafeler dolu. Meydanı adımlayıp mağazaların sıralandığı caddeye giriyorum. Vitriniyle ilgi çeken bir şapkacı var girişte, hemen yanında da bir espadrilci. Renk renk espadril bir enstalasyon titizliğiyle dizilmiş. Art arda hediyelik eşya dükkanları ve pastaneler sıralanıyor. St. Jean de Luz plajla dolu. Ara sokaklara girip kayboluyor ve sonunda kendimi yine meydanda buluyorum. Bir duble espresso zamanı...

SIRADA BIARRITZ VAR

Ardından Biarritz yakınlarındaki Guethary'de küçük bir mola sonrası kendimizi okyanusun kıyısında, kayaların üzerinde buluyoruz. Hava biraz bozmuş durumda. Sert dalgalar kayaları dövüyor. Sörfçüler için en eğlenceli zamanlar. Hava kararıyor ve Biarritz'i görmek için pek zaman kalmıyor. O şehri, İstanbul'da yaşayan bir Biarritz'li arkadaşım Philip'ten dinlemiştim... Kendine özgü ruhunu, deniz ürünleri ve restoranlarını tabii ki ünlü şaraplarını biliyordum. Merkezde bulunan otelimiz Napolyon'dan kızı prenses Eugenia'ya yadigâr bir saraymış zamanında. Geçen yüzyılın başlarında otele dönüştürülmüş. Şehrin adı gibi büyük plajı, hemen karşısındakindaki bu görkemli yapı, şehrin tarihine ilişkin pek çok not ve anıyla dolu. Geçmişe ait fotoğraflar, otelin birbirinden ünlü ziyaretçileri ve Napolyon dönemine ve Prenses Eugenia'ya ait bilgiler... Sırtını şehrin merkezine, yüzünü okyanusa dönen; sağına deniz feneri, soluna Meryem Ana heykelinin bulunduğu Rocher de Vierge'i alan yapının hemen ilerisinde Harry Potter filmlerine ilham olabilecek kadar görkemli ve sofistike, halk dilinde ‘Siyah Ev' anlamına gelen Ortaçağ stili Villa Belza bulunuyor. Ama Biarritz kısa sürüyor, arabamıza atlayıp gerisin geri Bilbao'ya dönüyoruz...