Kerem Tunçeri: "2 yıl daha sahalardayım"

- Basketbolu hayatınızdan çıkarsak geriye ne kalıyor?

Pek bir şey kalmıyor. Evet ailem, arkadaşlarım var ama 5 yaşımdan beri basketbol oynayınca, babam ve ağabeyim de eski milli basketbolcu olunca gözümü açtığımdan beri basketbol maçlarındayım. İnsanlar soruyor, “Basketbolcu olmasaydınız ne olurdunuz” diye ama hayatım boyunca başka bir şey olmayı hiç düşünmedim. Âşık olduğum mesleği yapıyorum.

- Göründüğünüz kadar evcimen misiniz?

Hem de çok. Pek dışarıda dolaşmam, evde vakit geçirmeyi çok seviyorum.

- Basketbol son yıllarda hiç olmadığı kadar popüler. Ne oldu da birden keşfettik?

2010 Dünya Şampiyonası’nda 2. olduktan sonra yavaş yavaş insanlar basketbolu sevmeye başladı. Diğer yandan büyük markalar ve büyük sponsorlar girdi işin içine. Onların desteği ligin kalitesini yükseltti. Çok iyi yabancı oyuncular gelmeye başladı; derken ilgi de arttı.

- Futbol sever misiniz?

Severim, takip ederim.

- Bu arada yıllardır oynuyorsunuz siz. Basketbol kaç yaşına kadar oynanabiliyor?

36 yaşımdayım. Ne kadar devam edeceğin kendine nasıl baktığınla ve ne kadar istediğinle ilgili. En az 2 sene daha oynamayı düşünüyorum.

- “Artık yaşlandı, bıraksın” meseleleri sadece bizde mi var?

Bizde abartılıyor, dünyada buradaki kadar baskı yok tabii. Vücudun da izin verdikçe ne kadar oynamak istiyorsan oynuyorsun.

- Sonra ne yapmayı planlıyorsunuz?

Tam olarak karar vermedim ama antrenör olmayı düşünmüyorum. Herkes “Senden çok iyi antrenör olur” dese de bana çok zor geliyor antrenörlük. Bir takıma menajerlik yapmayı düşünüyorum ama 2 yıl sonra ne olur ne biter, bıraktığımda şartlar neyi gösterir, o zaman göreceğiz. Belki basketbolun içinde kalmam, o da belli olmaz. Zor bir camia, o yüzden bilmiyorum.

"SIRPLAR BUNU HEP YAPIYOR!"

- 2010 Dünya Şampiyonası’ndaki son saniye basketini hâlâ hatırlıyoruz. Spiker tam 10 kez adınızı tekrarlamış. Keyifsiz olduğunuzda açıp izliyor musunuz? Hayatım boyunca unutamayacağım bir andır o. Belki de basketbol tarihine geçen bir basket oldu, ilk defa finale çıktık ve o basket de bana nasip oldu.

- Bunu sormasam olmaz, çizgiye bastınız mı, şimdi izlediğinizde ne düşünüyorsunuz?

Sırplar genelde bunu yapar. Dusku Savanovic diye bir arkadaşım vardı Sırbistan Milli Takımı’nda, sonra Efes’te 2 sene birlikte oynadık. Çocuk resmen her gün ağladı. “Çizgiye bastın” diye. Ben de dedim ki: “Sırbistan eski Yugoslavya, hakemlerle ilgili ağlayacak son ülke.” Çünkü hakemler sayesinde çok şampiyonluk kazandılar. Bir kere de onlarınki yanlış görülmüş olsun.

- Yanlış mı görülmüş?

“Kesin çizgiye basıyorum” diye bir şey yok bence orada. Ayağım biraz havada zaten.

"ÖMÜR YALNIZ GEÇMEZ"

- Sürekli antrenman, zor bir hayat sizinki...

Hep bir tempo var evet ve kendime nasıl baktığım, ne yediğim, ne içtiğim çok önemli. Basit gibi görünüyor ama hiç değil. Bir de boşanma devresi geçirdim, 2 yıldır yalnız yaşıyorum. Onun getirdiği sıkıntılar da var.

- Zor mu yalnız yaşamak?

Alıştım. Yani belli bir ev düzeninden sonra yalnızlık tabii ki zor ama insan hayatta her şeye alışıyor.

- Siz evliliği yalnızlığa tercih edenlerdensiniz öyleyse?

Evlilik derim tabii ki ya. İnsan ömrünü yalnız geçiremez bence.

- Bir daha evlenirsiniz belki.

Şimdilik zor gibi görünüyor. Ama belli olmaz tabii.

"ÇOCUKLAR YAZIN SPOR YAPSIN"

"Çocuklar yazın spor yapsın’ “Çocukların spor yapması gerekiyor, herhangi bir dal olabilir. Sporun getirdiği birçok fayda var, kötü alışkanlıklardan uzak tutuyor. Bu yaz da basketbol ya da herhangi bir dal, mutlaka spor yapsınlar."