Citius, Altius, Fortius
Olimpiyat ruhunu ifade eden bu üç kelime: Citius, Altius, Fortius; “Daha hızlı, daha yüksek, daha güçlü” anlamına geliyor. Yani bir olimpiyat sporcusunun elinden gelenin en iyisini yapmasını öğütlüyor. En iyisini yapan sporcunun kazanıp kazanmaması o kadar da önemli değildir.
Asıl olan en iyi için savaşmaktır. Olimpiyat ruhunu en iyi yüzme yarışmalarında algılıyorum.
Pekin Olimpiyatları’nda Amerikalı yüzücü Michael Phelps’i soluksuz izlemiştim. Londra, favori yüzücüme iyi gelmedi diye düşünürken, salı gecesi bir gümüş, bir altın alarak bence kötü şansını yendi ve olimpiyatlarda toplam 18 madalya ile “dünyanın en iyi olimpiyatçısı” unvanını da kazandı.
Yüzmede dikkatimi çeken ikinci isim, 1992 doğumlu Fransız yüzücü Yannic Agnel. Bir diğeri de aynı yaştaki Güney Afrikalı Chad le Cross.
Le Cross, 200 kelebekte bu dalın en parlak ismi Michael Phelps’i geçerek, altın madalyayı kazanma başarısını gösterdi.
Annesinin tribünlerde, kendisinin madalya kürsüsündeki gözyaşları, bence olimpiyat ruhunun en anlamlı ifadesiydi.
Anlaşılacağı üzere olimpiyatları izlemeyi seviyorum. Açılış töreninden kapanış törenine kadar fırsat bulduğum her an olimpiyatları izliyorum.
Yüzme, atlama, kürek, kano, bisiklet, eskrim, atıcılık, atletizm, cimnastik ve binicilik favori sporlarım.
BİLGİ DOLU
Favori kanalım Eurosport. Bu kanalı seçme nedenim, özellikle Caner Eler, Emre Yazıcıol ve Dağhan Irak gibi anlatıcıları.
Bu genç adamlar sayesinde yarışmaları el yordamıyla izlemeye mahkûm olmuyorsunuz.
Hangi karşılaşmayı anlatırlarsa anlatsınlar asla olaya sadece seyirci kalmıyorsunuz.
O sporun inceliklerini, bazen tarihçesini, gelmiş geçmiş en iyi sporcularını öğreniyorsunuz. Ayrıca, yarışan sporcunun yaşı, önceki başarıları, sakatlıkları, hatta özel yaşamıyla ilgili birazcık tatlı magazin bilgileriyle, izlediğiniz sporcuyu tanıyıp yakınlaşıyorsunuz. Ve eğer Fransa Bisiklet Turu gibi efsane bir yarışma izliyorsanız, bisikletçilerin geçtiği coğrafya ile ilgili her türlü bilgiye de ulaşmanız mümkün oluyor.
Bu üçlünün çok iyi bir eğitime, genel kültüre, araştırma, konuşma ve kendini ifade yeteneğine sahip olduklarına kuşku yok. Ama beni en çok cezbeden, her anlatım için özel olarak çalıştıklarını hissetmek. Böylece kendilerini dinleyenlere değer verdiklerini algılıyorsunuz, bilginin gücüne tekrar tekrar tanık oluyorsunuz. Bu, onları ve yaptıkları işi, anlattıkları sporu sevmenize yol açıyor. Ve onların başarısı “Citius, Altius, Fortius”un sadece olimpiyatlarda değil, yaşamın her alanında uygulanması gereken bir kural olduğunu da düşündürüyor. Bence çocuklarımıza yaptıkları işte en iyiye ulaşmaya çalışmanın diğer her şeyden önemli olduğunu öğretmeliyiz.
