Âşık İrfani
Heyecanlandığı zaman yöresel dilini kullanıyor. Sıcak, samimi, saygılı ve vefalı. Günümüzde pek de sık rastlanmayan türden dostluğun değerini bilen insanlardan.
Üstelik dostluk derken bunu içi boş bir kelime olarak da algılamıyor. Uğruna pek çok şeyini feda edebileceği dostluklar kuruyor ve bunları özenle koruyor.
Hüzünlü bir neşesi var. Sanki hep arayış içinde. Bu arayışını dizelerle ortaya döküyor. Her seferinde ustalarını yad etse de bağlama ve divan sazını virtüöz derecesinde çalıyor.
Âşık İrfani yani İrfan Erdağı, Karslı bir ozan. MÜZİKSEV’le birlikte tanıdım İrfani’yi. Sevgili Güner Özkan’ı ikinci bir baba gibi seviyor. Bağlılığı ve saygısı günümüz değerlerinin çok çok üzerinde.
İlk tanıdığımda büyük yeteneğinden habersizdim. Güner Hoca’nın sayısız dostlarından biri olduğunu düşünüyordum.
Tevazuda Güner Hoca’dan aşağı kalır yanı yok. Günümüzün önemli âşıklarından biri olduğunu tanıştıktan yaklaşık bir yıl sonra çok ilginç bir şekilde öğrendim.
İNSANOĞLU BİR GARİP
Ne derseniz deyin, insanoğlu bir garip. Ancak görmek istediğini görüyor. Bazen tamamen anlayışsız ve kör olduğumu düşünüyorum. Nitekim Güner Hoca’nın “Aşık” diye hitap ettiği dostunun değerli bir ozan olduğunu ancak bir yıl sonra anlayabildim. Anlamam da ilginç oldu aslında.
MÜZİKSEV’DE Güner Özkan’ın İKSEV’e bağışladığı 265 adet geleneksel Türk çalgıları sergileniyor. Bu sergileme, yurt dışından gelen dostlarımızın ifadesine göre benzersiz bir vitrin düzeniyle yapılıyor.
Bu vitrinler sayesinde çalgıları dört bir tarafından görebiliyorsunuz. Belli aralıklarla çalgıların ve vitrin camlarının varsa tozlarının alınması ve bakımlarının yapılması gerekiyor.
Bunun için en azından sazları tutmayı bilen insanlara ihtiyaç var.
Bir temizlik seferberliği sırasında sazların bakımına yardım eden bizim “Âşık” bir yandan da bir şeyler mırıldanıyor.
“Ahu bakışların alır canımı
Ahu gözlerinde gözüm olmaz mı?
Dondurur damarda akan kanımı
Söyle bu sevdaya çözüm olmaz mı?” diye başlayıp gidiyor.
Sözler o kadar güzel ki, birden “Karacaoğlan’dan mı?” diye soruyorum.
O KADAR MÜTEVAZI Kİ..
O ise mahcup, “Yok, benimdir” diyor. İmdadına Güner Hoca yetişip, “Evet bu güzellemesiyle ödül aldı.
Bizim Âşık pek konuşmayı sevmez ama Âşıklık yarışmalarında çeşitli dallarda (divan, atışma, güzelleme, taşlama, koçaklama, leb deymez vs gibi) pek çok birincilik ödülleri, 300’ün üzerinde şiiri var.
Kültür Bakanlığı’nın tescilli sanatçılarındandır” diyor.
Övünmeyi sevmeyen, duygularını o an gönlüne düştüğü gibi söyleyiveren değerli bir Ozan Âşık İrfani.
Dostluğuyla insanı zenginleştiren nadir insanlardan biri.
