9. final sendromu ve Trabzon'un Onur'u
Fenerbahçe maça çok baskılı başladı...
Baskılı, tempolu ve ölçülü bir sertlikle başladı Fenerbahçe. İlk 14 dakikada izlediğimiz Fenerbahçe’yi sadece bir şey durdurabilirdi; atacağı gol. Bu da Güiza’nın ayağından geldi. Gol dakikasından itibaren yediği gole kadar vites küçültmüş bir Fenerbahçe izledik.
Neden devam etmedi Fenerbahçe’nin baskısı?
Golü bulduktan sonra bir süre kontrollü oynamak yadırganmamalı. Zaten ilk dakikalardaki tempo bir süre daha devam etse maçın sonunu emekleyerek bile getirmek zorlaşırdı.
Attığı golden sonra kontrollü oynamasına karşın golü gördü kalesinde Sarı-Lacivertliler...
Evet. Ne olursa olsun gerilimi yüksek bir final maçıydı bu. Böyle bir maçta her zaman başarıyla yapabildiği şeyi yapamadı Fenerbahçe. Haftalardır gol yemeyen, çok az pozisyon veren takım bu kez golü yedi. Aslında Burak’ın attığı golde şansının da yanında olduğunu gördük.
Fenerbahçe golü yedikten sonra tekrar büyük baskı kurdu. Özellikle son bölümde büyük baskıya karşın gol gelmedi. Bu kadar baskılı bir oyundan gol çıkmaması nasıl açıklanabilir?
İlk yarının kalan bölümünde hatırı sayılır bir baskı ve baskının sonucunda net pozisyonlar izledik. Trabzonspor defansının özellikle kalesine yakın bölümde bireysel olarak iyi savunma yaptığını söylemeliyiz. Göğüs göğüse çarpıştılar. Bunun yanında inanılmaz kurtarışlar yapan bir kaleci izledik. Onur’un dün akşamki performans için ‘Son yıllardaki en etkileyici performanstı’ dersek abartmış olmayız. Ben bir 90 dakika içinde daha iyisini hiç görmemiştim.
Güiza’nın performansı için ne söylenebilir?
Dün akşam da elinden geleni yaptı. Gol vuruşu ve final aksiyonlarında çok başarılı olduğunu söyleyemeyiz. Ancak kaçan şampiyonluğu bu oyuncuya fatura etmek de yanlış olur. Dün akşam birçok gol pozisyonu yakalayan ve değerlendiremeyen oyuncular izledik. Bu özel bir akşamdı ve işler her zamankinden daha zordu.
Peki bu takım final oynama becerisi olan oyunculardan kurulu değil mi?
Elbette öyle. Ancak sorun dün akşamki final değil. Sorun dün akşamki finalin Fenerbahçeli oyuncuların art arda oynadığı 9. final olması. Fenerbahçe haftalardır gol yemeden, puan kaybetmeden oynuyor. Kim olursanız olun sürekli final oynarsanız zorlanırsınız. Fenerbahçe haftalardır puan kaybetmemek üzere şartlanmış beyinlerle sahaya çıkıyor. Sık sık duygu dalgalanmaları yaşıyor oyuncular. Bunu taşımak kolay değil. Bence şampiyonluk dün kaybedilmedi. Fenerbahçe, Trabzonspor’la berabere kalabilir. Bunda bir anormallik yok. Anormal olan rakip ceza sahası üzerinde oynayıp, onlarca pozisyona girip atamamak. Bu gollerin kaçmasının altında teknik değil psikolojik nedenler var.
F.Bahçe için son olarak ne söylenebilir?
Sahadaki tüm oyuncular ellerinden geleni yaptılar. Olağanüstü mücadele ortaya koydular. Kimse bu oyuncuların mücadelesine laf edemez. Etmemeli.
