Kiğılı: Türkiye'de dünya markası olmalıyız
Giyim sanayicileri denince, 75 yıldan uzağa gidemiyorsunuz. O da adına ne kadar “sanayi” denirse... Abdullah Kiğılı‘nın babasının Malatya’da açtığı manifatura dükkânı, Vitali Hakko‘nun İstiklal Caddesi’ndeki “Şen Şapka” mağazası...
Listeye; Sarar 69 yıl, Bilsar 66 yıl, Penti 63 yıl, Mısırlı Triko 62 yıl, Altınyıldız 61 yılla giriyor. Kumaştan konfeksiyonu üst üste koysan dalya çıkmıyor! 8 Mayıs akşamı, Hikmet Tanrıverdi’nin Türkiye’ye getirdiği Uzakdoğu otel zinciri Shangri-La Bosphorus’ta verilen ilk davet, Türkiye Giyim Sanayicileri Derneği’nin (TGSD) 37’nci yıl yemeği oldu.
Başbakan Tayyip Erdoğan ve eşi Emine Erdoğan‘ın katıldığı gecede, sektörde 30 yılını dolduranlara ödül verildi. Sahnede 30 yılı dolduran 30 işadamı yoktu... Topu topu 27 firma... 75 yıllık plaketler, Kiğılı Giyim’in patronu Abdullah Kiğılı‘ya ve Vakko’nun patronu Cem Hakko’ya gitti. Hakko‘ya, “Önümüzdeki 10 yılda, Türkiye 10 uluslararası marka çıkarır mı?” diye soruyorum, “Zor” yanıtını veriyor. Bu kez sahnedeki işadamlarına dikkat çekiyorum, “İthalatçılar” nitelemesinde bulunuyor... Hakko‘nun lafının gittiği yer lüks moda markaları...
Kiğılı‘nın kendi öyküsü belli: İstiklal Caddesi’nde, 1973’te Beymen’in ilk erkek giyim bayii olarak marka ile tanışıyor. Fason üretim ve ihracattan sonra kendi markasıyla satış yapan Türkiye’de 210, yurtdışında 17 mağazaya çıkan Kiğılı, “Uluslararası bir marka olmak için önce Türkiye’nin 81 ilinde mağaza açacaksın. Türkiye’de dünya markası olacaksın. İç pazarda yerli-yabancı markalarla rekabet edeceksin, sonra yurtdışına açılacaksın. Batı’da yokuz, olmamız da mümkün değil. Onların sermaye gücü, altyapısı, birikimleriyle rekabet edemeyiz. Türkiye’nin güneyine, doğusuna, kuzeyine gitmeliyiz“ diyor.
“İSTANBUL’DA CADDE Mİ KALDI?“
Kiğılı, “180 AVM’de yer alıyoruz. İstanbul’da cadde mi kaldı? Rumeli, Halaskârgazi bitti; Bağdat, İstiklal, Nişantaşı var. Markalar nerede satılacak? AVM’lerin iyi yönetilmesi gerekiyor, yüzde 40’lara varan işletme giderlerini taşıyamayız, yalnızca ciro üzerinden kira belirlenmeli” uyarısını da yapıyor. Bir süredir yabancı fonlarla görüşen ve kendisiyle birlikte yürümek üzere “Abdullah Kiğılı Exclusive“ markasını çıkaran Kiğılı “lükste” iddialı: “En kaliteli kaşmir ve ipek kumaşlardan sınırlı sayıda, özel dikim üretiyoruz” diyor.
Türkiye’nin gelecek 10 yılda “markalaşma” alanında doğru bir pamuk politikasının yanı sıra en büyük şansı, çalışma yaşamının iyileştirilmesi ve insan hakları boyutundaki kazanımları olacak. Zira ayda 40 dolar ücretle ölümüne işçi çalıştıran Bangladeş herkese ders oluyor!
Diyarbakır’da aklıma takılanlar
Bu hafta Diyarbakır’dan izlenimlerimi okudunuz. “Aklıma takılanlar” ile son noktayı koyayım: - Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanı Osman Baydemir, son bir haftadır raporlu. Etkinliklerde görünmüyor. Belediyecilik faaliyetlerini parlatıyor. Astığı “Sokaklarımıza bunca çöpü şövalyeler mi atıyor?“ afişleriyle kirliliğin sorumlusunun “halk” olduğunu vurgulama gereği duyuyor. Kürt siyasetinde rekabete mi hazırlanıyor? -
Kuzey Irak’ta “Kürdistan İşkadınları Derneği” Başkanı Ferda Cemiloğlu, Kürt kadın girişimcilerin elinden tutuyor; Erbil’de kurduğu merkezde, ürünlerinin pazarlanması için destek oluyor. Kürtler, kapitalist rasyonelleri masanın üzerine koyuyorlar. - Almanya başta olmak üzere yabancı büyükelçiliklerin Diyarbakır’a yaptıkları ziyaretler, bölgesel yatırımlara ilgi göstermenin yanı sıra, “konsolosluk açma” niyetlerini de gösterir mi? - Çözüm sürecinin test edildiği alanlardan birisi de, kamunun altyapı yatırımlarında tercih ettiği iller... DTSO Başkanı Remzi Can soruyor: “Güneydoğu’nun en büyük havalimanı, yılda 1 milyon 800 bin yolcunun geldiği Diyarbakır’a mı, yoksa 200 bin civarında yolcunun geldiği Şanlıurfa’ya mı yapılacak?”
