Erbakan içimizde yaşayacaktır...

Şef bize “koşun...” dediğinde tıfıl muhabir olarak onu ilk kez fark etmiştim. Odalar Birliği’nde seçimi kaybettiği halde, geceden gelip koltuğuna oturuyordu.

Atmak için polis çağırdılar...

İçerden kapıyı kilitledi...

Kapıyı kırdılar, bu sefer koltuğu bırakmadı, koltukla birlikte dışarı taşıdılar...

(.........)

Birkaç gün önce yapılan SP kongresinde Genel Başkan Numan Hoca’dan Kurtulmuş,

“Kendisi burada yok ama ruhu burada” demişti ki... Kapıdaki delegeler “geliyor...” diye koştular...

Ve o muhterem zat kapıdan girdi...

Yine dört kişinin tuttuğu bir koltuğun üzerinde geliyordu...

Numan Kurtulmuş Kurtulmamıştı...

*

O büyük bir zattı...

Dinci siyasetin sembolü idi...

Değerli eserleri yaşamaktadır; türban, imam hatipler, tarikatların Kuran kursları, devlette ilk dinci kadrolaşma...

Seçim meydanında halka “cennetin anahtarını” veren ol kişidir...

Bu nedenle bu aziz millet onu 1995’te başbakan yapmıştır...

Ki Türkiye toptan cennet’e gitsin diye...

*

Sonunda biliyorsunuz; gelişenpalazlanan dinci siyaset sayesinde cennet ayağımıza geldi de AKP iktidar oldu...

Ve muhterem kişi de, bu yeryüzü cennet’inde ödül olarak, kayıp trilyon davasında hapis cezasını hapishane yerine havuzlu villada çeken yeryüzünün tek mahkûmu...

Yetiştirerek bize bıraktığı aziz hatıraları orada durmaktadır:

Bir Cumhurbaşkanı...

Bir Başbakan...

*

Gazetelerde “Erbakan dönemi kapandı” haberleri var..

Olsun...

İçimizde yaşayacaktır...