Damata 300 bin dolar düğün hediyesi
Yazamadım.
Rusya ile Gürcistan arasında olan biteni gördükten sonra
Kimse kusura bakmasın ama Bodrum’dan bildiremedim.
Hani gündem tatsız bir hal aldığında “Hayat devam ediyor” haberleri yapılır ya…
Ne kadar haklı olduklarını düşünsem de ben onlara pek içten katılamam.
Türkiye’de bomba patlamış, çocuklar ölmüş, hadi hoppa eller havaya yapamam.
Yapanları da kınamam ama ben öyle hissetmiyorum.
Bu durum biraz şeye benziyor…
Hani cenaze evinde gülüşüp duran, hatta dedikodu yapan minik gruplar olur ya…
Onlara hep özenmişimdir. Hayat öylesine devam eder ki onlar için hiçbir şey umurlarında olmaz. Ben ise yasın çekilmesi gerektiğini düşünenlerdenim.
Yas yaşanması gereken bir süredir ve ne zaman biteceğine kendi karar verir.
Rusya ve Gürcistan…
Savaş…
O fotoğraflar
Siviller. Yaşlılar, çocuklar…
Bodrum’da eğlence tabii ki devam ediyordu.
Herkesin dilinde Süreyya Yalçın’ın düğünü.
“Ne, evlenmiş mi?” diye soruverdim.
Faruk Yalçın düğün hediyesi olarak 300 bin dolar yollamış damada.
“Savaş” diyorum, “Ya” diye herkes başını sallıyor “Ne fena görüntüler değil mi? Seyretmedim hemen kanalı çevirdim içim kaldırmadı şekerim.”
Gün geçtikçe daha çok Amerikalılara benziyoruz.
Hani Körfez Savaşı’nı patlamış mısır yiyerek seyreden şu Amerikalılara…
Ne zaman bu kadar duyarsızlaştık ne zaman bu kadar vicdanımızı kaybettik?
Bir arkadaşımız “Türk halkı bilinçli olarak magazinle uyutuluyor” diyordu da biz de dalgamızı geçiyorduk. “Bu televoleler de CIA’nin işi o zaman” diye. Bir süredir acaba haklı mı diye düşünmeden geçemiyorum.
Buralarda yeni bir şey yok.
Bodrum aynı Bodrum.
Dünya değişiyor, biz elimizde cımbız ve ayna durumundayız.
YARIN: Ben magazin yazayım diyorum ciddi işler elime kadar geliyor. Sizce Bodrum’un en büyük problemi nedir? Bir ihale illegal yoldan nasıl alınır? Rüşvetin belgesi olur mu?
NE ÖĞRENDİM?
Gevezelik aslında derin bir yalnızlığı anlatır
