'Babam torunu olsun isterdi, yapacağım'

Adnan Şenses'i, kızı Arzum Şenses Alkuş HT Pazar'a anlattı

Giriş: 19.01.2014 - 15:44 Güncelleme: 19.01.2014 - 18:39

Kısa süre önce yaşamını yitiren ünlü ses sanatçısı Adnan Şenses’in kızı Arzum Şenses Alkuş, HT Pazar’a konuştu. Babasının medyadan uzak tuttuğu biricik kızı, “Ölümünü hâlâ kabullenemedim, babam turneye gitti” diyor.

O bir efsanenin kızı... Yarım asırı aşan sanat hayatıyla tüm sanat camiasının “Adnan Abisi”. Mide kanseri nedeniyle tedavi gördüğü hastanede 25 Aralık’ta yaşama, sanata ve şarkılarına veda eden Adnan Şenses’in kızı Arzum Şenses Alkuş, bugüne dek medyadan hep uzak durdu. 46 yaşındaki Alkuş, 78 yaşındaki babasının tek ve biricik evladı... Alkuş, Adnan Şenses’in nasıl bir baba olduğunu ve vedasını anlattı.

Lise ve üniversiteyi İngiltere’de okuyan, şimdi iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin bir danışmanlık firmasının yönetim kurulu başkan yardımcısı olan Alkuş, “Babam tek kızı olduğum için bana çok düşkündü, ben de ona” diyor. Ölmeden önce hastane odasında söylediklerini de aktarıyor: “Yolun sonuna geldim kızım kendine dikkat et, dedi. Bana böyle veda etti. Ben ‘Hayır, tekrar ayağa kalkacaksın’ deyince, ‘Kalkacağım ve görecek herkes’ dedi, ancak çok halsizdi. Çok kilo kaybetmişti. 85 kilodan 50’ye düşmüştü. Üç yıldır mide kanserine karşı mücadele ediyordu. 1.5 yıl önce midesi alınmıştı, tekrar nüksetti. Babam ölmeden önce tedavisini ABD’de devam ettirmek istiyordu, hatta Cleveland Kliniği’ni araştırıyorduk. Ama ömrü vefa etmedi...”

Alkuş, babasının hayata veda ettiği günü de şöyle aktardı: “O gün hafızası süperdi. Son gün duşunu aldı, yemeğini, hatta muhallebisini yedi. Sonra uyumak istedi. Ben sonradan odaya girdiğimde, ‘Hazırlanayım mı, gidiyor muyuz’ diye sordu. Rabbimin melekleri, onu alıp ışığa götürmeye geldiler herhalde. Sonra lavaboya gitmek isterken yere yığıldı. Solunum güçlüğü çekti ve ne yazık ki akşam 20.30’da bizlere veda etti. Babam hasta yatağında dahi hep doktorlara ‘Bir daha sahneye çıkabilecek miyim, bir kez daha şarkı söyleyebilecek miyim’ diyordu.”

Babasının ölümünü hâlâ kabullenemediğini belirten Alkuş, sözlerini şöyle sürdürdü: “Babama ölümü hiçbir zaman yakıştırmadım. O turneye gitti, şu an turnede. Eğitimime çok özen gösterdi.

İlkokuldan sonra beni okumam için İngiltere’ye gönderdi. Orada Fen Akademisi’ni bitirdim. Eşimle de Şişli Koleji’nden okul arkadaşıydık. Sonradan tekrar görüşmeye başladık ve evlenmeye karar verdik. Bu kararıma babam önce karşı çıktı. Ama iddia edildiği gibi beni evlatlıktan reddetmedi. Etrafındaki soytarılar yüzünden önyargılı davrandı. Sadece bana ‘Senin hayatın, tercihini sen yaptın. Yolun açık olsun’ demişti. Ben de evi, arabayı, her şeyi terk etmiştim. Eşimle sıfırdan bir hayat kurduk. Sonra eşimle de baba-oğul gibi oldular...” Adnan Şenses’in damadı Bülent Alkuş da “Son yıllarda baba-oğul gibiydik. Katıldığı bir TV programında ‘Damadım aslan gibi adam’ diyerek beni çok mutlu etmişti. Son konuşmamızda, ‘Kızıma iyi bak, üzme’ dedi. O güçsüz haliyle elimi sıkmaya çalıştı. Mekânı cennet olsun” dedi.

“Babamın bana bir vasiyeti olmadı. Olsa yerine getirirdim. Sadece bir torunu olsun çok istiyordu. Bugüne dek olmadı. Hem babam için, hem de kendim için bir çocuk yapmak ve erkek olursa adını Adnan koymak istiyorum. Öldüğünün üçüncü günü babamı rüyamda gördüm, gayet neşeliydi. Efkan Efekan ve bazı dostlarıyla bir masada oturmuş, sohbet ediyordu...”

Adnan Şenses’i hasta yatağında sanatçı dostları da yalnız bırakmamış... “Bülent Ersoy bir keresinde gece programı bittikten sonra 03.30’da gelmişti. Hatta Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ı hasta odasında gördüğünde çok mutlu olmuştu” diyor Arzum Hanım. “Başbakanımıza da, ‘Yolun sonuna geldim’ demişti. Ancak o ‘Yok iyileşeceksin, yemek yiyeceğiz seninle’ dedi. Yaklaşık 20 dakika görüştüler. Başbakan Erdoğan da babamın durumuna çok üzülmüş, babam için dua etmişti.”

Arzum Şenses Alkuş devam ediyor: “Babamın cenazesi daha da kalabalık olabilirdi. Ama gelen de gelmeyen de sağ olsun. Babam hasta yatağında en çok Bodrum’u özlemişti. Bodrum’u ve oradaki evini çok seviyordu. Hatta Bodrum’u bir daha göremeyeceği için üzülüyordu. Hayatını kitap yapmayı, anılarını yazmayı teklif etmiştim, istemedi. ‘Bazı şeyler benimle birlikte ölecek, benimle sır kalacak’ demişti. Gençliğinde çok çılgınlıkları, yaramazlıkları olmuş! Çok da titizdi. Evde küçücük bir toz bulamazdınız, kıyameti koparırdı. Parayla pulla çok işi olmazdı. Bir tek Zeytinburnu’ndaki benzin istasyonuna gidip gelmeyi çok severdi. Dostlarını orada ağırladı. Orada mutlu olurdu. O benzin istasyonu onun oyuncağı gibiydi...”

Kızı, Adnan Şenses’in hayatını büyük harflerle şöyle özetliyor: “Babalığı da, sesi de, sanatı da, dostluğu da muhteşemdi. Onun sanat hayatında emek var, özveri var. Ölene dek hep yanındaydım. Allah rahmet eylesin, nur içinde yatsın. Bu bana verilmiş en büyük ceza, ama Rabbim böyle buyurmuş...”

Babasının ödüllerini, plaketlerini, kahve içtiği fincanı, diş fırçasını, son giydiği takım elbiseyi ve tüm eşyalarını sakladığını belirten Alkuş’un son isteği, babasının adını, şarkılarını bir müze ile yaşatmak... Alkuş, “Babamın adı hiç unutulmasın, kuracağımız bir müzede yaşasın istiyorum. Saçından bir tutam sakladım. Son giydiği kıyafetleri yıkamadım, kokusu hâlâ o kıyafetlerde” diyor. “En son morgda öptüm babamı, mis gibi gül kokuyordu. Öpücüklerle uğurladım onu...”

''Babamın en sevdiğim şarkıları Elveda ve Bekleyemedin mi? Özellikle 'Elveda' şarkısı, bir veda gibiydi. Ne zaman dinlesem beni çok etkiler.''

21 Ağustos 1935’te Bursa’da dünyaya gelen Adnan Şenses, ilkokula Ankara İsmet İnönü İlkokulu’nda başladı. Eğitimine İstanbul Karagümrük’te devam eden Şenses, 1956 yılında sanat hayatına girdi. 16 yıl Ankara Radyosu’nda çalışan Şenses, ardından ünlü gazinolarda sahneye çıktı. Bir dönem Yeşilçam filmleriyle de adından söz ettiren Şenses, 47 filmde rol almıştı. Adnan Şenses, arabesk, fantezi ve Türk Sanat Müziği eserleri seslendirdi. Hem sanatçı, hem şarkıcı, hem söz yazarı, hem bestekâr, hem oyuncu, hem de işadamıydı.