Orçun Sünear: Kötülük insanlara müziği yasaklayarak başlar
Türkiye'nin ilk reggae grubu Sattas geçen hafta Montreal Jazz Festivali'ndeydi şimdi Sziget'te ve Rototom Reggae Festivali'nde sahneye çıkacak. Giderayak reggae'nin yerli yüzü Sattas'ın solisti Orçun Sünear ile konuştuk...
Ece ULUSUM - HABERTÜRK CUMARTESİ
eulusum@htgazete.com.tr
Müziğin iyileştirici, mutluluk veren bir gücü olduğu aşikâr. Her müzik türü için geçerli bu ama reggae’nin bir de felsefesi var; iyiliğe gönül vermeyi, herkesi birleştirmeyi, insanları sevmeyi ve onlara saygı göstermeyi anlatan, pozitif bir tür. Bana kalırsa kötü gündeme en iyi gelenlerden. Reggae’nin başta çok kısıtlı dinleyici kitlesi varken, festivallerde özellikle de caz festivallerinde duyduğumuz reggae- caz karması müzikler zamanla benimsendi. Benimsenmeyecek gibi değil, gözünü kapat yavaş yavaş kendini müziğe bırak, özgürsün!
Seviyoruz sevmesine ama pek icra edenimiz yok. Türkiye’de reggae müzik hakkında yerli bir şey bulunmazken Sattas 2004’te kuruldu ve Türkiye’nin ilk reggae albümünü de 2012’de çıkardı. Bu işi en iyi yapanlar da onlar. Festival sahnelerinde sıkça karşılaştığım Sattas, artık sınırlarını da çoktan aştı. Geçen hafta Montreal Jazz Festival’de olan grup önce Sziget Festival’de sonra da dünyanın en iyi reggae festivali Rototom Reggae Festival’de sahneye çıkacak. Grubun solisti Orçun Sünear ile katıksız müzik konuştuk. Dileyen sohbetimizi reggae müzik eşliğinde okusun, önerimse Burning Spear’dan Hail H.I.M ya da African Postman...
Müzik dünyasının hep bir gündemi vardır. Türe indirgersek; reggae’nin bir derdi, meselesi var mı?
Jamaika’da reggae çıktığında okuryazar oranı düşüktü. Reggae dinleyenler medya yerine şarkılardan bilgi alırdı. Şimdi de bu müziğin güncel mesajlar vermek gibi bir kaygısı ve dolayısıyla kaygımız var. Savaş karşıtlığı, GDO’lu besinler, et yemenin zararları, sigaranın zararları ve aklınıza gelebilecek bir dolu konu...
Bazı müzik türleriyle özdeşleşen semtler, şehirler vardır. İstanbul’da öyle takıldığınız bir yer var mı?
Var, daha doğrusu vardı. Taksim ve Taksim’deki Nayah ve eski Riddim. Fakat Taksim’in dönüşümüyle bu mekânlar da kayboldu... Gerçi Nayah hâlâ Mis Sokak’taki yerini koruyor gibi ama eskisi gibi değil.
Birkaç röportajınızda sırrınızın samimiyet olduğunu söylemişsiniz. Birçok kişi bunu diyor da nedir bu samimiyet?
Bunun üstünde çok durduk mu hatırlamıyorum ama evet... Bu root reggae’nin özündeki samimiyet. Ne hissediyorsak onu sembolist şekilde değil de doğrudan ya da hafif alayla ifade ediyoruz. Gerçi şu şekildeyiz bundan samimiyiz demek pek güzel gelmedi.
‘BU SEFER ALATURKA KOKAN REGGAE DUYABİLİRSİNİZ’
Sizi en son bir festivalde izledim, muazzam bir enerji ve iletişim var. Biz sizi görüp anlatıyoruz ama oradan bakınca seyircide neler oluyor?
Teşekkür ederiz. Türkiye’de gördüğümüz genelde merakla bakan ve ardından müziğe uyum sağlayan bir kitle. İnsanların dans ettiğini görmek çok güzel. Bir halk konserinde elinde purosu olan abiyle yanında şalvarını giymiş abi yan yana dans ediyordu; nasıl da güzeldi görmeliydiniz! Başta utanarak başlıyor dans sonra kendilerini bırakıyorlar...
İkinci albümünüzü ne zaman dinleyeceğiz?
Sonbaharda çıkmasını plan lıyoruz. Önce bir single çıkacak, bir cover. Bu fikir çok hoşumuza gitmese de... Gerçi konserde yapıyoruz, seviyoruz. Fakat albümle ticarete döktüğünüzde kendi şarkımızı yaptık dinlemediniz, bir de böyle dinleyin gibi abuk bir durumda oluyor... Yine İngilizce ve Türkçe şarkılar olacak ama biraz alaturka ve türkü kokan bir reggae duyabilirsiniz...
'ÜLKENİN MÜZİK GELECEĞİNDEN ENDİŞELENİYORUZ'
Yaptığınız müzik pozitif; iyiliğin baltalandığı, toplumların sinirli olduğu şu dönemde müziğin bir misyonu olabilir mi?
Olmaz olur mu... Bob Marley “Müzik sana çarptığında acıtmaz” demiş. Tarihte barış hikâyeleri hakkında onlarca şarkı yazıldığını da biliyoruz. Zaten kötülük insanlara müziği yasaklayarak başlar... Biz çok da göze sokmadan barış mesajlarını tercih ettik.
Türkiye’de en çok satanlar, hit’ler gibi listelere baktığınızda canınız sıkılıyor mu? Böyle şeyleri dert eder misiniz?
Kendi açımızdan hayır ama alternatif müzik camiası ve ülkenin müzik geleceğinden endişeleniyoruz. Alternatif müzik dünyasına yatırım yapılsa daha güzel olur.
