İran'ın ABD'nin olası saldırısına karşı 5 aşamalı planı hazır

Eski MI6 şefi Richard Dearlove, "Saldırı olasılığının oldukça yüksek olduğunu düşünüyorum ve bunun nedeni, İsraillilerin Trump'a bunu yapması için baskı yapmasıdır" dedi.

Amerikan saldırı paketleri, İran hava savunmasını alt etmek ve ABD uçaklarının kayıplarını en aza indirmek için tasarlanmış gizli uçaklar, hassas güdümlü mühimmatlar ve koordineli salvo saldırıları içerse de İran, kritik varlıklarını güçlendirip yedek komuta yapıları kuruyor ve ilk saldırılardan kurtulabilecek kapsamlı yeraltı tesisleri geliştirerek bu senaryoya hazırlanıyor.

Tahran'ın hesaplaması, hasarı önlemeye değil, karşı saldırı başlatmak için yeterli kapasiteyi korumaya dayanıyor.

İkinci aşama: İran karşılık veriyor

İran'ın yanıtı, savaş alanını sınırlarının ötesine genişletmek. Plan, Tahran'ın birkaç saat içinde bölgedeki ABD askeri tesislerine balistik füzeler ve insansız hava araçları ile saldırı düzenleyeceğini öngörüyor.

Başlıca hedefler arasında, ABD Merkez Komutanlığı'nın ileri karargahına ev sahipliği yapan ve ana hava operasyon merkezi olarak hizmet veren Katar'daki Al-Udeid hava üssü yer alıyor. İran, kendi nükleer tesisleri ABD'nin B-2 bombardıman uçakları tarafından vurulduktan sonra geçen yıl bu üsse saldırmıştı.

Kuveyt'te Ali Al Salem hava üssü ve ABD kara kuvvetlerinin önemli bir lojistik merkezi olan Camp Arifjan saldırıya uğrayacak, Birleşik Arap Emirlikleri'ndeki tesisler ve 2.000 ABD askerinin bulunduğu Suriye'deki ABD üssü de hedef alınacak.

İran ordusu sözcüsü Amir Akraminia, ABD üslerine erişimin "kolay" olduğunu iddia ediyor.

İran'ın stratejisi, Patriot ve Terminal Yüksek İrtifa Alan Savunması (THAAD) füze savunma bataryalarını doyurmak için yüzlerce veya binlerce mermiyi aynı anda fırlatarak ABD savunmasını hacimsel olarak ezmeyi öngörüyor.

Ancak, bu çoklu vekil stratejisi önemli zorluklarla karşı karşıya. İsrail'in son askeri operasyonları, Hizbullah ve Hamas'ın yeteneklerini ciddi şekilde zayıflattı.

Bu grupların, İsrail ve ABD'nin karşı önlemlerine karşı savunma yaparken aynı anda etkili saldırıları derhal koordine edecekleri varsayımı çok iyimser.

Irak ve Lübnan dahil olmak üzere ev sahibi ülkeler, yıkıcı misillemelere yol açacak saldırılar için kendi topraklarının kullanılmasını önlemek için aktif olarak çalışacak.

Üçüncü aşama: siber savaş

İran, ulaşım ağları, enerji altyapısı, finansal sistemler ve askeri iletişim gibi Amerikan altyapısını hedef alan siber saldırılar düzenlemeyi planlıyor.

Tahran, siber operasyonların ABD'nin lojistiğini bozabileceğini, komuta ve kontrolü zorlaştırabileceğini ve Amerikan kuvvetlerini barındıran müttefik ülkelerde kaos yaratabileceğini düşünüyor.

İran, elektrik şebekeleri veya su sistemleri gibi sivil altyapıya saldırarak, ev sahibi hükümetleri ABD kuvvetlerini sınır dışı etmeye zorlamayı umuyor.

Ancak, ABD Siber Komutanlığı da yıllardır bu tür senaryolara hazırlık yapıyor. Amerikan siber yetenekleri, İran'ınkini gölgede bırakıyor ve ABD sistemlerinden daha savunmasız olan İran altyapısına karşı saldırılar düzenleme yeteneğine sahip.

Pentagon, İran'ın elektrik üretimini devre dışı bırakabilir, füze güdüm sistemlerini bozabilir ve iletişim ağlarını tehlikeye atabilir.

Dördüncü aşama: küresel petrol arzını felç etmek

İran'ın en güçlü silahı, coğrafi konumu: Her gün yaklaşık 21 milyon varil petrolün geçtiği Hürmüz Boğazı'nı kontrol etmesi – bu, küresel petrolün yaklaşık yüzde 21'ine tekabül ediyor.

En dar noktasında sadece 24 mil genişliğinde olan bu su yolu, dünyanın en kritik enerji darboğazlarından biri. İran, gerginliğin tırmandığı dönemlerde defalarca boğazı kapatmakla tehdit etti.

Bu taktik, su yoluna mayın döşemeyi, tankerlere füze ve insansız hava araçlarıyla saldırmayı ve nakliye kanallarını engellemek için gemileri batırmayı içerebilir.

IRGC deniz kuvvetleri, daha büyük savaş gemilerini alt etmek için roket ve torpidolarla donatılmış küçük tekneler kullanarak sürü taktiği uyguluyor.

Bu tür eylemler petrol fiyatlarının yükselmesine, potansiyel olarak varil başına 200 dolar veya daha fazla bir seviyeye çıkmasına neden olacak, dünya çapında ciddi ekonomik hasara yol açacak ve ABD'yi geri adım atmaya zorlayacak.

İran, bu ekonomik silahın ABD'nin askeri harekatını destekleyen uluslararası koalisyonu parçalayabileceğini hesaplıyor.

ABD, mayın temizleme operasyonları, tanker konvoylarına destroyer eskortu ve İran kıyı tesislerine saldırılar da dahil olmak üzere, Hürmüz Boğazı'nı açık tutmak için acil durum planları hazırladı.

Ancak, Hürmüz Boğazı'ndan geçen geminin kısmen bile olsa aksaması, küresel piyasaları altüst edebilir. İran, ekonomik maliyetin nihayetinde Washington'u uzun süreli bir savaşı sürdürmektense müzakereye zorlayacağına inanıyor.

Ancak bu strateji İran için de riskler taşıyor. Petrol ihracatı hükümet gelirlerinin çoğunu oluşturuyor ve Hürmüz'ün kapatılması İran ekonomisini düşmanlarınınkinden daha fazla tahrip edecektir.

Beşinci aşama: The endgame

Tahran'ın stratejisi, ABD ve müttefiklerinin sürdürülen çatışmanın maliyetinin faydalarından daha fazla olacağı sonucuna varmasına dayanıyor.

İran, küresel enerji arzını tehdit ederek, birçok ülkede sürekli saldırılar düzenleyerek ve ABD'ye önemli kayıplar verdirme potansiyeli ile sürdürülemez bir çok cepheli durum yaratmayı umuyor.

İranlı planlamacılar, ABD'nin Afganistan ve Irak'tan sonra uzun süreli savaşlara olan isteğinin sınırlı olduğuna inanıyor.

Lübnan, Yemen, Irak ve potansiyel olarak Suriye'de yerleşik vekillerle eşzamanlı olarak savaşmak, Körfez müttefiklerini savunmak ve açık deniz yollarını korumak, ABD'nin askeri kaynaklarını bile zorlayabilir.

İran, stratejisini asimetrik bir dayanıklılık stratejisi olarak görüyor. Askeri olarak kazanamaz, ancak Washington'un zaferi elde etmesini çok pahalı hale getirebileceğine inanıyor.

Bu hesap, ABD'nin İran'ın altyapısını ve askeri güçlerini tahrip edebilecek tüm konvansiyonel yeteneklerini kullanmak yerine gerilimi azaltmayı tercih etmesine bağlı.

Asıl soru, askeri yeteneklerden çok siyasi irade.

Strateji ayrıca her iki tarafın da rasyonel kararlar alacağını varsaymakta, ancak savaşta gerilimin tırmanma dinamikleri bilindiği gibi öngörülemez. Amerikan kayıpları yüksek olursa, ABD'nin ezici bir misillemesini tetikleyebilir.

İran bunun farkında. Plan zaferi öngörse de, hiçbir zaman uygulamaya konulmayacağına dair sessiz bir umut da var.